Alveo skuteczne w walce z cukrzycą

Jak wiadomo, w codziennym funkcjonowaniu każdemu organizmowi potrzebna jest energia, którą zdrowy organizm czerpie w wyniku spalania komórkowego odpowiednich substancji odżywczych, dostarczanych w pożywieniu. Głównymi substancjami odżywczymi dla człowieka są cukry – czyli węglowodany – oraz tłuszcze, czyli lipidy. Przechodząc przez układ pokarmowy, są one stopniowo rozkładane do najprostszych postaci, a następnie przez błonę jelita przenikają do krwioobiegu i są transportowane wraz z krwią do komórek całego organizmu. Wniknięcie do komórki przez błonę komórkową jest możliwe jedynie przy udziale hormonu insuliny, który działa jak klucz otwierający substancjom energetycznym drzwi do wnętrza komórki. Jednak w szczególnych przypadkach może zdarzyć się, że tego niezbędnego hormonu zabraknie lub komórki niewłaściwie go odczytają i „drzwi” się nie otworzą. Wówczas pojawia się sytuacja zagrażająca życiu, bowiem organizm ludzki nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować bez należytej i stałej podaży energii – nie umie bowiem magazynować jej na zapas. Owszem, komórki mają zdolność przetwarzania nadmiaru glukozy w tłuszcze, które są magazynowane w tkance tłuszczowej i wykorzystywane w momencie nagłego zwiększonego zapotrzebowania na energię (np. podczas wysiłku fizycznego, ale również umysłowego! ), jednak aby te „zapasy” w ogóle mogły powstawać i być wykorzystywane, niezbędna jest również odpowiednia ilość insuliny. Stan braku lub upośledzenia produkcji insuliny przez trzustkę lub przyswajania jej przez komórki organizmu nazywany jest cukrzycą.

Cukrzyca jest chorobą przewlekłą, która – nieleczona – prowadzi do nieodwracalnych zmian w organizmie, a w skrajnych przypadkach nawet do śmierci. Jednak intensywne badania nad tą chorobą, prowadzone od lat na całym świecie przyniosły w ostatnim czasie znaczący postęp w dziedzinie zarówno leczenia, jak i praktyk związanych z codziennym funkcjonowaniem chorych. Przyjmuje się, że cukrzyca nie jest już chorobą zagrażającą życiu, jeśli w odpowiednim momencie wdrożona jest prawidłowa dieta i leczenie. O ile doborem odpowiedniej terapii zajmuje się lekarz, o tyle nad codzienną dietą musi już czuwać sam pacjent. A w tej chorobie właściwa dieta, wspomagana skuteczną i wszechstronną suplementacją jest niezbędna. Wysokiej jakości preparaty suplementacyjne – zwłaszcza polecany preparat Alveo – w znacznej mierze przyczyniają się do utrzymywania równowagi w organizmie. Skuteczne oddziaływanie poszczególnych składników pomaga przede wszystkim obniżać poziom glukozy we krwi, zwiększać wrażliwość komórek na insulinę oraz redukować ciśnienie krwi i poziom cholesterolu, które to składowe znacząco wpływają na przebieg choroby cukrzycowej. Istnieją dowody potwierdzające zależność pomiędzy stosowaniem restrykcyjnej diety razem z odpowiednią suplementacją i możliwością zredukowania przyjmowanych przez cukrzyków dawek insuliny.

Insulina jest odpowiedzialna za obniżanie poziomu cukru we krwi. Jest białkowym hormonem produkowanym w trzustce, skąd przez krew jest transportowana do komórek docelowych w całym organizmie. Tam insulina działa jak katalizator procesów metabolicznych, umożliwiając:

  • wykorzystanie przez komórki węglowodanów i tłuszczów w procesie produkcji energii;
  • przetworzenie nadmiaru niewykorzystanych w danym momencie składników energetycznych w komórki tłuszczowe i DNA;
  • syntezę, czyli produkcję białek komórkowych z aminokwasów dostarczanych z pokarmem.

Niedostateczna lub zerowa podaż insuliny w organizmie prowadzi właśnie do cukrzycy. Jednak przyczyny takiego stanu rzeczy mogą być bardzo różne. Wyróżnia się następujące typy cukrzycy:

  • cukrzyca typu 1 (z ang: IDDMinsulin dependent diabetes mellitus) – nazywana cukrzycą insulinozależną. Cukrzyca ta występuje zwykle u dzieci i młodych ludzi w wyniku powolnego autoimmunologicznego niszczenia beta-komórek trzustki, które prowadzi do powolnego zmniejszania się i całkowitego zaniku produkcji i wydzielania insuliny do krwi. Nie ma dotąd możliwości trwałego zatrzymania, a tym bardziej odwrócenia tego procesu. Jedynym skutecznym sposobem postępowania jest wdrożenie podskórnego podawania insuliny, przestrzeganie odpowiedniej diety bogatej w pełnowartościowe składniki oraz systematyczna aktywność fizyczna.
  • cukrzyca typu 2 (z ang: NIDDM – non- insulin dependent diabetes mellitus) – czyli cukrzyca insulinoniezależna. To rodzaj schorzenia występującego w momencie, gdy komórki organizmu nie wykorzystują właściwie insuliny produkowanej przez trzustkę – tzw. insulinooporność – lub jest jej za mało w stosunku do podaży komórek. Ten typ cukrzycy nazywany jest choroba cywilizacyjną, bowiem dotyka coraz większej ilości osób na całym świecie. W większości przypadków cukrzyca typu 2 pojawia się u osób dojrzałych i bardzo często towarzyszy jej otyłość i nadciśnienie tętnicze. W początkowym stadium cukrzycy typu 2 leczenie polega na stosowaniu doustnych leków przeciwcukrzycowych, przejście na odpowiednią dietę oraz stosowaniu umiarkowanego wysiłku fizycznego, dopasowanego do możliwości chorego. Z czasem konieczne może stać się również przejście na zastrzyki z insuliną. Osobom otyłym doradza się redukcję wagi, gdyż w początkowym stadium tego typu cukrzycy możliwa jest wówczas częściowa lub całkowita remisja choroby.
  • cukrzyca wtórna typu 3 – to rodzaj schorzenia towarzyszącego innej chorobie i mający bardzo różne przyczyny. Do najczęstszych należą m.in. :
      • polekowe wystąpienie objawów cukrzycy – możliwe zwłaszcza w długotrwałej terapii chorób układu krążenia;
      • schorzenia trzustki oraz stan po chirurgicznym wycięciu tego narządu;
      • choroby wątroby – stany zapalne, marskość;
      • zaburzenia endokrynologiczne – przysadki mózgowej, tarczycy, nadnerczy;
      • zaburzenia funkcji receptora insulinowego;
      • niewłaściwe odżywianie lub skrajne niedożywienie.

W tych przypadkach wyleczenie lub usunięcie choroby podstawowej (jeśli istnieje taka możliwość) bardzo często prowadzi do ustąpienia objawów cukrzycowych.

  • cukrzyca ciążowa – to zwykle chwilowe zaburzenia gospodarki węglowodanowej występujące w czasie ciąży i najczęściej ustępujące po urodzeniu dziecka. Jednak wystąpienie tej choroby znacznie podwyższa ryzyko pojawienia się w późniejszych latach cukrzycy tupu 2., dlatego kobiety które przeszły cukrzycę ciążową powinny systematycznie kontrolować stan zdrowia oraz niezwykle dbać o dietę i utrzymywanie poziomu składników odżywczych na jak najlepszym zalecanym poziomie.

Cechą wspólną wszystkich opisanych typów cukrzycy jest okresowe lub stałe podniesienie poziomu glukozy we krwi, czyli tzw. hiperglikemia. To stan poważnie zagrażający zdrowiu, a nawet życiu, dlatego w razie wystąpienia pierwszych objawów hiperglikemii należy bezwzględnie reagować. Pierwsze objawy to:

  • zwiększone pragnienie (organizm próbuje w ten sposób „rozcieńczyć” zbyt dużą ilość glukozy we krwi);
  • częste oddawanie moczu – zwłaszcza w nocy (organizm wraz z moczem pozbywa się nadmiaru cukru);
  • ból głowy;
  • zaburzenia widzenia – niewyraźne widzenie;
  • trudności z koncentracją (rozkojarzenie);
  • zmęczenie, senność nie uzasadnione trybem życia;
  • utrata masy ciała bez stosowania diety i zwiększenia aktywności fizycznej.

Czynnikami podnoszącymi ryzyko wystąpienia cukrzycy są:

  • nadciśnienie tętnicze;
  • nadwaga i otyłość;
  • mała aktywność fizyczna;
  • występowanie cukrzycy w rodzinie;
  • wystąpienie cukrzycy w ciąży (tzw. cukrzyca ciążowa) u kobiet;
  • urodzenie dziecka o wadze ponad 4kg;
  • rozpoznany w trakcie rutynowych badań profilaktycznych nieprawidłowy poziom glukozy na czczo lub po posiłku.

Występowanie jednego lub kilku powyższych czynników nie przesądza jeszcze o pojawieniu się cukrzycy, jednak należy zachować wówczas szczególną ostrożność – pamiętać o niezbędnej aktywności fizycznej, dbając o prawidłowe odżywianie i regularną suplementację wartościowymi, łatwo przyswajalnymi preparatami wieloskładnikowymi (Alveo), które również wszechstronnie zabezpieczają organizm i zmniejszają ryzyko występowania wielu chorób, w tym cukrzycy.

Dodaj komentarz